Το στρες αποτελεί φυσιολογικό μηχανισμό προσαρμογής του οργανισμού. Σε μια απαιτητική κατάσταση ενεργοποιούνται μηχανισμοί που μας επιτρέπουν να ανταποκριθούμε άμεσα. Όταν όμως το στρες γίνεται παρατεταμένο και η αποκατάσταση ανεπαρκής, μπορεί να επηρεάσει τη σωματική και ψυχική υγεία.
Το χρόνιο στρες αλληλοεπιδρά με το νευρικό, ορμονικό και ανοσοποιητικό σύστημα και μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο, τη διατροφική συμπεριφορά, τη γλυκαιμική ρύθμιση και την αρτηριακή πίεση. Η σχέση με το ανοσοποιητικό είναι σύνθετη: δεν σημαίνει απλώς ότι «το στρες ρίχνει την άμυνα», αλλά ότι η παρατεταμένη ενεργοποίηση των μηχανισμών του στρες μπορεί να μεταβάλει τη φυσιολογική ανοσολογική και φλεγμονώδη απόκριση.
Η φροντίδα της ψυχικής ευεξίας αποτελεί επομένως μέρος της συνολικής φροντίδας της υγείας. Η σωματική δραστηριότητα, ο επαρκής ύπνος, οι τεχνικές χαλάρωσης και η ύπαρξη χρόνου πραγματικής αποφόρτισης μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση της καθημερινής έντασης.
Εξίσου σημαντική είναι η κοινωνική σύνδεση. Οι ανθρώπινες σχέσεις, η επικοινωνία, η αίσθηση ότι ανήκουμε σε μια οικογένεια ή κοινότητα και η δυνατότητα να ζητάμε και να προσφέρουμε υποστήριξη αποτελούν σημαντικούς παράγοντες ψυχικής και σωματικής ευεξίας. Η υγεία δεν εξαρτάται μόνο από όσα τρώμε ή από το πόσο ασκούμαστε, αλλά και από το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε.
Όταν το άγχος, η θλίψη ή άλλες ψυχικές δυσκολίες είναι επίμονες και επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα, η αναζήτηση βοήθειας από τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας αποτελεί μέρος και όχι αποτυχία της φροντίδας της υγείας.