αντίσταση στην ινσουλίνη είναι η κατάσταση όπου τα κύτταρα του οργανισμού δεν ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στη δράση της ινσουλίνης, και συχνά αποτελεί προδιάθεση για σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
Συχνά συνοδεύεται από παχυσαρκία, υπερινσουλιναιμία, δυσλιπιδαιμία και υπέρταση, τα κύρια χαρακτηριστικά του μεταβολικού συνδρόμου.
Η διάγνωση της αντίστασης στην ινσουλίνη βασίζεται σε αιματολογικές εξετάσεις όπως ινσουλίνη νηστείας, HOMA-IR και καμπύλη σακχάρου–ινσουλίνης.
Η αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη απαιτεί ιατρική και διατροφολογική καθοδήγηση για σταδιακή απώλεια βάρους και βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη με νεότερα φάρμακα (π.χ. GLP-1 αγωνιστές ή μετφορμίνη).
Στο ιατρείο γίνεται πλήρης ενδοκρινολογική αξιολόγηση, έλεγχος των ορμονών που επηρεάζουν τον μεταβολισμό και επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής. Η προσέγγιση στοχεύει όχι μόνο στη ρύθμιση των τιμών, αλλά και στην ουσιαστική βελτίωση της υγείας και του τρόπου ζωής του ασθενούς.